Een nieuwe website waar ik erg trots op ben. Toch voelt het allemaal erg dubbel om juist nu deze website te lanceren. Dat er soms dingen in het leven anders gaan dan dat je zelf zou willen heb ik zelf helaas aan den lijve ondervonden. De website stond klaar om online te gaan, maar privé omstandigheden gooiden ‘roet in het eten’ ….dus het moest even wachten. Dat wachten was dan weer net te lang voor het mooie meisje Evi. Ik had namelijk Evi en Julia belooft dat zij als eersten op mijn blog zouden komen. Een paar dagen nadat ik had besloten om de website nog niet online te zetten is Evi overleden. En nu ik het zo opschrijf word ik verdrietig. Ik snap er even helemaal niets meer van. Is er dan niets om deze rot ziekte te genezen? Ze had bij haar ouders en zusje moeten blijven in goede gezondheid en verder niets….

Toch wil ik mijn eerste blog nog steeds aan Evi en Julia wijden omdat ik vind dat zij dat beiden hebben verdiend. Evi, omdat ze zo sterk was en altijd bleef lachen, op elke foto die ik van haar zag of heb gemaakt. Op de 1 of andere manier betoverde zij mij en de camera met haar prachtige ogen en haar mooie koppie. Ondanks haar ziek zijn, zag ik nog steeds haar ogen schitteren.

De tweede keer dat Marion mij belde om te komen, had Evi tussen de bestralingen door een ‘goede’ dag. Toen ik Evi zag, dacht ik wel even, wat is ze verzwakt. Eenmaal voor de lens leek het alsof ze een heel ander meisje werd. Wat een topper!!
En Julia, lieve stoere meid, wat jij door moet maken is zo intens verdrietig. Wat bleef jij toch dicht bij je zus, en wat keken jullie elkaar vaak aan tijdens de shoot (van dat mens is echt gek!). Met de vraag wat jullie t aller – leukste aan elkaar vonden zeiden jullie beiden: alles!
Uit verhalen van paps en mams kwam zo sterk naar voren hoe trots ze op hun dochters zijn. Twee mooie dochters waarvan je er 1 moet missen, een onmogelijke taak….
Ik ben blij dat ik nog iets heb kunnen doen, maar t voelt zo dubbel… Je zou zoveel meer willen doen.

Lieve Evi waar je ook bent, ik hoop dat je rust hebt gevonden, ook ik zal je nooit meer vergeten.

Voor jullie lieve Richard, Marion en Julia, ik wens jullie kracht, heel veel liefde en veel samen zijn. Waren er maar woorden om jullie verdriet weg te nemen….

Om toch een klein beetje te ‘vieren’ dat ik een nieuwe website heb zal ik een fotoreportage inclusief 20 digitale bestanden veilen, de datum voor de veiling zal ik zo spoedig mogelijk kenbaar maken. De hoogste bieder wint de reportage inclusief de bestanden en steunt daarmee
‘Stichting `Evi Pouwel’. Deze stichting wordt in 2015 op naam van Evi Pouwel opgericht en richt zich op twee doelen.
De eerste is: ‘Zorgeloos kunnen zorgen’ en het tweede doel is: ‘Comfort en rust in het ziekenhuis’. Richard en Marion zijn achter de schermen al druk bezig om deze stichting op te richten.

Over een tijdje zal ik een leuke actie doen, maar omdat voor mij de situatie er ook nog niet naar is zal ik deze nog even moeten uitstellen. Wordt vervolgd!

Voor nu hoop ik dat jullie de website mooi vinden en kunnen genieten van de foto’s.

Liefs, Mireille

ps. ik heb de websites eenpurefoto.nl en mireilledroste.nl samengevoegd tot 1 website. Dat vond ik mooier en overzichtelijker en natuurlijk blijf ik ook kinderen met een beperking fotograferen! Ook zij verdienen tijd, aandacht en mooie foto’s.

  • Mai-lin

    Ingrijpend! Hartverwarmend en hartverscheurend tegelijk! Veel sterkte voor alle dierbaren van dit mooie meisje.AntwoordAnnuleren

  • Lieve Mireille,
    Van Harte met je nieuwe site met prachtige foto’s, damn wat kun je dat toch goed!

    Heftig inderdaad dat dit allemaal samen liep met de ziekte van mooie Evi en het verdriet van haar ouders en zusje. Het verdriet zal er helaas altijd zijn om haar verlies, maar jij hebt Marion, Richard en Julia wel iets moois gegeven: een prachtig portret van hun Evi!

    Heel veel succes, Mireille, met je verdere carrière in de fotografie!

    Groet
    Anneke XAntwoordAnnuleren

  • Renate

    Prachtige foto’s, heel verdrietig erbij te weten dat Evi er niet meer is… Daarom een heel mooi en goed initiatief: donatie aan “Stichting Evi Pouwel”!AntwoordAnnuleren

  • kim wilthuis

    Wat een bijzonder mooi en ontroerend verhaal, Dat sommige dingen in het leven zo onverwachts samen kunnen komen.

    gefeliciteerd met je nieuwe website, erg mooi de kleur en het lettertype, heel subtiel. succes, liefs KimAntwoordAnnuleren

  • Hans Kosterink

    Dag Mireille,

    Als mentor van Evi heb ik haar maar kort mogen kennen. Wat een fantastisch krachtig mensje en wat bijzonder om in de laatste maanden van haar leven met steun van Richard en Marion met haar en mijn klas zo dichtbij te hebben mogen staan.We hebben enorm van Evi genoten, maar missen haar zo!

    Je hebt een prachtig beeld gemaakt van het gezin!
    Een mooi document voor een ieder die zich verbonden voelt met Evi, Richard, Marion en Julia.

    HansAntwoordAnnuleren

  • Ine Olthof

    Dag Mireille,

    Een compliment voor de prachtige en bijzondere foto’s die je van Evi, Julia, Richard en Marion gemaakt hebt en voor je website: mooi!
    Je blog was ontroerend en herkenbaar om te lezen.
    Ik wens je veel succes en geluk voor de toekomst.

    IneAntwoordAnnuleren

  • Fam Traanman

    Hallo Mireille,

    Wij hebben elkaar gezien bij de Lente feest van de Toermalijn.
    Wij mochten gisteren onze mooie fotos in ontvangst nemen
    want zijn ze mooi geworden, Nigel staat er super mooi op en ons gezinsfoto is ook super geworden.
    De kinderen hebben allebei een copie van de gezinsfoto op hun slaapkamer hangen. Ze zijn er heel erg blij mee.
    Super mooi. Dat mag wel gezegd worden.

    Met vriendelijke groeten,
    Jolanda TraanmanAntwoordAnnuleren